Christine: 'The cleaner you are, the dirtier you get'
Ik weet niet of men de bovenstaande uitspraak is opgevallen de afgelopen weken. Het staat op grote billboards boven de foto van een schaars geklede dame. Een reclame met waarheid! Ik weet niet wat die dame er mee van doen heeft, maar het is waar! Als wij in vol ornaat en met gestreken witte kleren op visite gaan, is de eerste vlek een groot drama die je met man en macht probeert weg te poetsen. De tweede vlek veeg je al wat zachter weg en bij de derde geef je de moed op, om vervolgens ongestoord met vieze floddertjes terug te keren naar huis. Ook op andere vlakken, is de tekst van toepassing.Zo had ik het met Daniël over het zomerkamp van Emmanuel, waar hij deze week naar toe gaat. Het wordt zijn eerste keer. Spannend. Maar ik weet zeker dat het een ervaring wordt, die hem altijd bij zal blijven. Dat waren de kampen voor mij ook, toen ik zo oud was als hij. Een week lang ben je alleen maar voor en met God bezig; je praat erover, je speelt ermee, je zingt, bidt, biecht en ziet allemaal leeftijdsgenootjes die het met je delen. Als kleine heiligen keerden wij altijd terug naar huis. Mijn broertje en ik maakten dan meteen een gebedshoekje en namen ons voor net zo door te gaan, als op het zomerkamp. Maar zoals met de vlekjes op visite, verging het mij dan ook. Ik maakte fouten, vergat en werd langzaam ‘vies’. Want hoe schoner ik was, hoe viezer ik werd.
Gelukkig bestaan er wasmachines voor kleren.
En de kerk voor ons hart.
Christine