Welke idolen beïnvloeden jouw kind?

Gangstarap

“Als tiener vond ik gangstarap fantastisch (gangstarap is rapmuziek gemaakt door Amerikaanse gangsters). Mijn moeder merkte hoe deze muziek mijn taalgebruik beïnvloedde,” vertelt Lindz West, de stoere frontman van de Britse popgroep LZ7 op het Xnoizz Flevo Festival in Bussloo: “Ze gaf me daarom een cd van DC Talk, een formatie van christelijke rappers. ‘Wat is dit?’ zei ik en gooide de cd zo weer het raampje van de auto uit.”Een paar dagen later zat Lindz op zijn kamertje en bekeek zijn cd-collectie: “Ik stond perplex: DC Talk stond opeens toch tussen mijn cd’s! Wow! Hoe kan dat? Ik ging het toch luisteren.” Het is een uit het leven gegrepen voorbeeld van hoe je als ouder je kind kunt blijven sturen, door het aanbieden van positieve alternatieven voor hun eigen muziek. Maar het is zoeken naar de balans. Ken je kind, weet waar het mee bezig is en praat erover met hem of haar.

Onlangs bleek uit een onderzoek dat de Britse overheid liet doen, (Letting Children Be Children: the Report of an Independent Review of the Commercialisation and Sexualisation of Childhood, uit 2011) dat jongens overspel als normaal zijn gaan beschouwen. Een huwelijk voor het leven zien ze als een onbereikbaar ideaal, doordat hun voetbalidolen zoveel affaires hebben en uiteindelijk meestal scheiden van hun vrouw.

“Met het Flevofestival willen we zoveel mogelijk aansluiten bij waar jongeren zelf mee bezig zijn. Maar tegelijk willen we zoveel mogelijk goede voorbeelden aanbieden. Dus artiesten die bewust gelovig in het leven staan, en zich niet schamen voor hun geloof,” zegt Marten IJmker, de organisator van het Flevofestival. “We willen bezoekers op het spoor van God zetten,” vult Miranda van Holland aan, 3fm-DJ en betrokken bij de programmering van het festival, “Ik zie het als aan jongeren kleine speldenprikjes uitdelen en hen uitdagen zich een mening te vormen.” Dit betekent een grote openheid naar de verschillende jongerenculturen, “we willen ons niet opsluiten in een schijnbaar veilige en christelijke ‘bubbel’,” besluit Miranda, “jongeren leven in de maatschappij van nu, met alle uitdagingen en vragen die daarbij horen.”

Donker en dreigend

Dat geloof en jongerencultuur niet altijd een gemakkelijke combinatie is, blijkt als Brian Welch optreedt met zijn band Head. De bassist, Michael Valentine, verschijnt opgemaakt als een zombie op het podium. De Metal-muziek van Welch klinkt donker en dreigend. Jongeren staan head-bangend, en als doodshoofden geschminkt voor de enorme luidsprekers. “Dit nummer gaat over de Schepper,” zegt Welch, “en het heet Adonai”. Grommend en schreeuwend spuugt hij zijn teksten in de microfoon.

Hoe past deze muziek bij het geloof? “Iedereen gaat op zijn eigen manier om met zijn geloof,”vertelt Welch me voor zijn optreden, “met mijn muziek kan ik ook op seculiere festivals mensen bereiken met God. Het is belangrijk dat tieners Christus kunnen ontmoeten in de muziek waar ze van houden. Ik hoop dat ik mijn geloof tot uitdrukking kan brengen in mijn muziek, wat overigens niet hoeft te betekenen dat ieder nummer over God gaat.” Als voormalig gitarist van de Metalband Korn maakte Welch een grondige bekering door, verliet de band en stopte met drank, drugs en sex.

“Ik vind het gewoon mooi: het geeft een eng gevoel,” zegt Jelle (16) uit Gorcum, als ik hem vraag wat hij vindt van de griezelsfeer in het uiterlijk en het artwork van Metalbands, “Het gaat me vooral om de muziek, maar ik luister wel liever naar gelovige artiesten. Dan zijn de teksten beter.” In de teksten van niet gelovige Metalbands gaat het vaak over de duivel, de dood en demonen. Op het X Noizz Flevofestival staan dit jaar diverse Metalbands geprogrammeerd. “Het beste Flevofestival ever,” twittert Jelle me na afloop.

Verkrachters en moordenaars

Ook Annisa (15) houdt vooral van Metal en harde rock. Samen met haar vriendinnengroep gaat Annisa eerst feesten op de ska-muziek van Good Weather Forecast. “Het gaat behalve om de muziek ook om gezelligheid op Flevo,” zegt Hanneke (16). “Het gevoel van eenheid met andere gelovige jongeren,” zegt Marloes (17). “Dat je niet de enige bent…, “ zegt Charlotte (16). Noëlla (17) gaat na de vakantie beginnen met een mbo-opleiding: “De muziek van christelijke artiesten is net zo goed als die van niet gelovige bands, maar de houding is beter. En dat heeft toch effect op hoe je denkt.” Wendy (17) ziet nog een meerwaarde: “Als je iets meemaakt wat moeilijk is, dan haal je soms steun en troost uit de nummers van gelovige artiesten.”

Niet alleen de jongeren op het Flevofestival halen iets uit muziek, maar ook jongeren die in de gevangenis terecht zijn gekomen: “Een enorme kerel, van top tot teen getatoeëerd, stond pal voor het podium. De tranen liepen hem over de wangen toen we ‘Home, take me home’ speelden,” vertelt Joakim Hansen, de zanger van de Noorse band Humming People, “Daar doe ik het voor, al is het niet gemakkelijk om oog in oog te staan met verkrachters en moordenaars.” Om Jezus woord ‘alles wat je voor één van de minste broeders van Mij hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan’ (Mt 25) in de praktijk te brengen, trad Humming People toch op in gevangenissen. “Ik hoop dat ik met mijn muziek jongeren kan inspireren om te zien naar armen, eenzamen en hun naasten in de gevangenis,” zegt Joakim. Met zijn enthousiasme en positieve energie weet hij de jongeren in beweging te brengen en mee te laten zingen met de cover ‘What if God was one of us?’

De boodschap droppen

“Christen zijn is een geloof, geen genre,” zegt J.T. Daly van indieband Paper Route: “Jongeren moeten voor zichzelf uitmaken wat belangrijk is in het leven. Als bandleden geloven we allemaal en zijn in interviews altijd open over ons geloof. Dat maakt toch verschil voor jongeren.” Ook Chris Smith, de gitarist van Listener, voelt zich niet thuis onder de noemer ‘christelijke muziek’: “We spelen juist niet speciaal op christelijke festivals. Het gaat me erom dat we bij mensen kunnen zijn, en hen kunnen raken ongeacht of ze nu geloven of niet. Geloven zit van binnen. Veel evangelicale christenen trekken op zondag hun pak aan, droppen hun boodschap en gaan dan naar huis om de rest van de week te leven zoals iedereen. Zo wil ik niet zijn. Onze muziek gaat over het leven.”

“We hebben een klein momentje hier,” roept Tim Alford van de electorrockband [dweeb] als prinses Maxima verschijnt tussen het publiek. Luid gejuich klinkt op. De prinses heeft met jongeren gesproken over hoe zij omgaan met geld: waar geef je het aan uit, schulden, hoe kun je er iets goeds mee doen? Positieve en gelovige rolmodellen maken verschil. Ook al staan ze niet constant te preken: “Als ik teveel doordruk, te graag de boodschap kwijt wil, dan merk ik dat ik mijn publiek juist kwijtraak,” zegt Tim me later in de signeertent, “dat doe ik dus niet meer.” “Juist als jongeren de muziek echt vet vinden, en later ontdekken dat je in God gelooft gaan ze erover nadenken,” zegt Lindz West van LZ7. Via Twitter en Facebook houdt hij ook contact met zijn fans. “Zo doorbreek je het beeld dat tieners hebben van gelovigen en kan ik als popartiest een echt positief rolmodel zijn.”

De meeste jongeren leven niet uitsluitend in een veilige christelijke ‘bubbel’. Juist omdat ze vaak midden in de maatschappij staan, hebben ze behoefte aan positieve rolmodellen in het geloof. Vanuit de maatschappij, door leeftijdsgenoten en vanuit de media, worden onze jongeren bevraagd: Hoe kun je christen zijn? Waarom bid jij? Waarom blijf jij trouw aan je vriend of vriendin? Waarom geef je geld aan die zwerver? Gelovige artiesten, zoals de genoemden en vele andere waarover we in Inspiratie Magazine schrijven, vormen een richtingwijzer voor uw kind bij het opgroeien. Mensen die goed zijn in wat ze doen, echt goede muziek maken en niet bang zijn ervoor uit te komen dat ze geloven in God zijn een voorbeeld. Je kunt je eigen kind op dit spoor zetten door bijvoorbeeld eens een van de cd’s uit de vijf tips cadeau te doen.

Door: Ton Kruse

Vijf cd-tips:

1. Pop: LZ7

Positieve, hitgevoelige feestmuziek. In de beste Britse traditie. Tags: Manchester, Spice Girls, dance, rap en dirty beats. Het laatste album ‘Light’ (2010) bevat de hitsingle ‘This little light’. In november 2012 verschijnt het nieuwe album.

2. Rock/Electro: [dweeb]

Frisse en energieke electrorock uit Engeland. Gitaren gemengd met vette synthesizerdrones. Alternatief en origineel. Laatste Album: ‘Feels Like Dynamite’ (2010)

3. Metal: As I Lay Dying

Aggressieve en duistere ‘grunt’, staalharde en snelle riffs, donderende drums. Dit is metalcore op zijn best. Laatste album: ‘The Powerless Rise’ (2010)

4. Indiepop: Paper Route

Filmische en sferische indiepop uit de Verenigde Staten. Roept herinneringen op aan de New Romantics van de jaren tachtig, maar steunt minder op synths en meer op gitaren en drums. Laatste album: ‘Absence’ (2009), nieuw album zal verschijnen eind 2012.

5. Lounge/dance: Jaffa

Jazz, soul, dance en lounge vermengen zich tot lekkere en relaxte uitgaansmuziek. Mix van Portishead, Eurythmics en Massive Attack. Grooves en samples. Hun eerste album: 'Echoes' is pas verschenen.

Proefnummers gratis:
Wie nu twee proefnummers gratis aanvraagt ter kennismaking, ontvangt ook nog de special over communicatie in gezinnen. http://www.inspiratiemagazine.nl/formulier_gratis.html