Blog-Broeder: Hopen
Kunnen wij wel leven zonder hoop? Kunnen wij wel sámenleven zonder tekenen van hoop? Kunnen velen wel óverleven zonder uitzicht op een oase in hun woestijn?Charles Péguy heeft het over het ‘kleine zusje hoop’ ten opzichte van de grotere zussen geloof en liefde. Hij legt God ongeveer deze woorden in de mond: “Dat de mensen geloven verbaast me niet. Dat ze liefhebben evenmin. Maar dat ze blijven hopen, dat verbaast me.”
De tijd, ons gegeven, vraagt om onze invulling. We hopen op zegen, ook al weten we dat we kwetsbaar zijn en dat ons leven anders kan lopen dan we nu hopen. En toch in vertrouwen op weg gaan en onze weg vervolgen. Als geliefden die elkaar dragen, gelovend dat De Geliefde ook ons blijft dragen.
Ik kwam ergens de volgende woorden tegen:
Ik zei tot de man die stond bij de ingang van het nieuwe jaar: ‘Geef mij een licht opdat ik veilig het onbekende tegemoet kan treden.’ Maar hij zei tot mij: ‘Ga de duisternis in en leg je hand in de hand van de Onnoembare. Dat is beter voor je dan licht en veiliger dan een bekende weg.
Blog-Broeder