Heilige oorlog

Bestaat er een ‘heilige oorlog’? Ik geloof er niet in. Hoe kan een oorlog met zoveel onschuldige slachtoffers ooit heilig zijn? Hoe kun je ooit op een mensonwaardige wijze een menswaardig doel nastreven? Het gezegde ‘het doel heiligt de middelen’ moeten we omkeren: sommige middelen ontheiligen het doel.

Met overmacht en vernuftige wapens kun je misschien een oorlog winnen, geen vrede. Vrede wortelt in het hart en is de vrucht van gerechtigheid en verzoening. Geweld keert zich tegen zichzelf. En als, om mensen te bevrijden, geen geweldloze oplossing meer mogelijk lijkt? Dan erkennen we onze onmacht om menswaardig te kunnen handelen. De vreugde om de bevrijding gaat gepaard met rouw. Als mensheid zijn we nog gevangen in de spiraal van geweld.

Politici zijn belangrijk en nodig. Het kan een roeping zijn. Maar ook hebben we behoefte aan profetische mensen die ontwapenend zijn, nieuwe wegen zien. Het is een zegen als een politicus tevens een profeet is, een Mahatma Gandhi.

De Blog-Broeder.



Reacties

wat dacht je van Sint Franciscus ? de man van vrede en Jezus evenbeeld heeft heel wat "andersdenkenden" bekeerd en tot God gebracht. Zo een minister president hebben wij nodig.
Robbie v.d. Herp | 10:01 | 09-11-2011
Ik denk dat het een misverstand is om Gandhi hier als een voorbeeld van uw stelling op te voeren. Gandhi was geen principieel tegenstander van geweld. Hij vond dat er drie houdingen mogelijk waren t.o.v. onrecht. 1. Het ondergaan en je niet verzetten. 2. De gewapende strijd. 3. De ongewapende strijd. Uit taktische overwegingen koos hij de derde optie, maar hij vond ook de tweede optie altijd beter dan de eerste. Hij heeft ook meegewerkt aan twee oorlogen en daarvoor een oorlogsonderscheiding gekregen: de British Empire War Medal. Hij heeft later afstand genomen van de zaak waarvoor hij vocht, maar niet dát hij vocht. Het denken van Gandhi valt misschien enigzins te vergelijken met dat van Von Clausewitz; vrede is oorlog, voortgezet met andere middelen. Want Gandhi's geweldloosheid mocht dan op de tegenstander van toepassing zijn, hij ontzag zichzelf en zijn volgelingen niet. Als de strijd dat vroeg, dan moest men actief het martelaarschap tegemoet treden. En die situatie deed zich ook dikwijls voor. Om zijn doelen te behalen was hij vooral en polariserende agressor die altijd in het offensief was. Ik spreek daar geen oordeel over uit. Misschien zou ik hetzelfde gedaan hebben. Maar Ghandi als een polderende bruggenbouwer voorstellen doet de werkelijkheid, jawel, geweld aan. Als je 'm dan met een Nederlandse politicus wil vergelijken (qua methodes dan om z'n doel te behalen) dan eerder met Geert Wilders, die niet geweldadig is, anders dan in woorden, maar voor de rest evenals Gandhi weldegelijk een heilige oorlog meent te strijden.
Anthony Ruijtenbeek | 13:50 | 07-11-2011
1  


Reageren

Naam:

Bericht:


Code:

Poll
Een groot gezin is een bijbelse opdracht die we negeren. Gelovigen moeten grote gezinnen stichten.
Eens, die opdracht staat nog steeds. Gelovigen moeten zich niet laten beďnvloeden door wereldse opvattingen over het gezin.
Die opdracht gold voor het begin der tijden. Nu zijn er meer dan genoeg mensen op de wereld. Een klein gezin is ook goed.
Een groot gezin is in deze tijd asociaal. Gelovigen moeten voorop gaan in een bewuste omgang met de aarde!
Elk kind is altijd, ongeacht de grootte van het gezin, een zegen van God.


96 stemmen
Bekijk resultaten   |   archief
Twitter
volg ons nu ook op twitter

@InspiratieMag