God, ons te boven, ons nabij

God is mysterievol. Niet te bevatten met ons verstand, niet voor te stellen in onze fantasie, niet te benoemen met een menselijke naam. Iemand een naam geven is die persoon brengen binnen je menselijke bereik, een zekere zeggingsmacht hebben. In de Joodse traditie mag je God dan ook geen naam geven. Als God zich aan Mozes kenbaar maakt, is het met een naamloze naam: JHWH, Ik-ben-die-Ik-ben. Gods wezen is het God te zijn, ons te boven en tegelijk met ons begaan en bevrijdend.

Jezus Christus staat in deze gelovige Joodse traditie. Ook Hij geeft God geen naam. Hij zegt dat wij God mogen aanspreken met het menselijke ‘Vader’. Het drukt uit dat God bron van ons leven is, persoonlijk, en dat wij gedragen worden door Gods trouw.

Het evangelisch geïnspireerde leven beweegt zich in het spanningsveld van God-mysterievol, ons te boven, - en God-Vader ons nabij.

De Blog-Broeder


Poll
Een groot gezin is een bijbelse opdracht die we negeren. Gelovigen moeten grote gezinnen stichten.
Eens, die opdracht staat nog steeds. Gelovigen moeten zich niet laten beïnvloeden door wereldse opvattingen over het gezin.
Die opdracht gold voor het begin der tijden. Nu zijn er meer dan genoeg mensen op de wereld. Een klein gezin is ook goed.
Een groot gezin is in deze tijd asociaal. Gelovigen moeten voorop gaan in een bewuste omgang met de aarde!
Elk kind is altijd, ongeacht de grootte van het gezin, een zegen van God.


96 stemmen
Bekijk resultaten   |   archief
Twitter
volg ons nu ook op twitter

@InspiratieMag