Blog-Broeder: Zelfkritiek

In een gelijkenis plaatst Jezus een farizeeër en een tollenaar tegenover elkaar. Twee uitersten: wetsgetrouw-wetsontrouw, geacht-geminacht, zelfvoldaan-schuldbewust. Jezus houdt van verrassende tegengestelden. Hij blijft ons prikkelen, tot nadenken stemmen. Wie ben ik? De farizeeër, de tollenaar? Of heb ik iets van beiden? Ook in mij leeft een schijn-heilige. Ik doe me mooier voor dan ik ben. De verleidende zelfvoldaanheid staat voor mijn deur. Ik doe graag voor haar open.

Ook in de Christusfamilie leeft het. Orthodox, protestant, rooms katholiek… ‘Laat de ware christen opstaan!’

Ik vermoed dat wij allemaal blijven zitten, onderdoen voor elkaar. De tollenaar in ons de voorrang geven boven de farizeeër. De scheiding is al erg genoeg. Hadden we maar meer zelfkritiek gehad, nederigheid. Ons zélf willen bekeren, niet de ánder.

Onder de eerste volgelingen van Jezus was er én een tollenaar, Matteüs, én een farizeeër, Paulus. Beiden hebben hun hoofd gebogen, zich op de borst geklopt en gezegd: “God, wees mij zondaar genadig”. Zij werden geloofsgetuigen, wereldwijd, tot op vandaag.

De Blog-Broeder.



Reacties

er zijn nog geen reacties

Reageren

Naam:

Bericht:


Code:

Poll
Een groot gezin is een bijbelse opdracht die we negeren. Gelovigen moeten grote gezinnen stichten.
Eens, die opdracht staat nog steeds. Gelovigen moeten zich niet laten beïnvloeden door wereldse opvattingen over het gezin.
Die opdracht gold voor het begin der tijden. Nu zijn er meer dan genoeg mensen op de wereld. Een klein gezin is ook goed.
Een groot gezin is in deze tijd asociaal. Gelovigen moeten voorop gaan in een bewuste omgang met de aarde!
Elk kind is altijd, ongeacht de grootte van het gezin, een zegen van God.


96 stemmen
Bekijk resultaten   |   archief
Twitter
volg ons nu ook op twitter

@InspiratieMag