Christine - Ik, Martha
Ik, Martha.
Het verhaal van Martha en Maria. Jezus is op bezoek. En terwijl Maria luistert naar Zijn verhalen, is Martha druk in de weer met schoonmaken en koken. Totdat Jezus er wat van zegt.
‘Wat zou jij doen als Jezus op bezoek kwam?’, vroeg Daniël. Ik moest lachen om zijn vraag, want tijdens het lezen van het verhaal, realiseerde ik mij al wat voor Martha ik eigenlijk ben. Ik zou weken van tevoren beginnen met schoonmaken en poetsen. In Jezus’ geval zou ik misschien wel met de kinderen tijdelijk ergens anders gaan wonen, zodat ze niets vies kunnen maken. Ik zou heel de supermarkt leegkopen, want ik weet niet wat Hij lekker vindt. Ik zou boswachters en boeren langsgaan voor het beste voedsel, vers van het land! Ik zou van alles bakken. En alle winkels in Nederland afspeuren naar de mooiste kleren om aan te trekken. Ik zou blut en moe eindigen en misschien zelfs wel in slaapvallen op moment suprême. Zo zou het gaan. Daniël wist het ook zeker.
‘Maar dat is dus niet wat Jezus graag wil hè?’ Nee. Misschien wordt het inderdaad tijd om eens stil te staan. Gewoon iedere dag. Een moment. Gewoon stilstaan. Niet pas ’s avonds vlak voor het slapen gaan, of als je toch staat te wachten voor een rood stoplicht. Maar midden op de dag, een moment. Omdat wij, Martha’s, zelf ook liever Maria’s zouden willen zijn.
Lieve Johanne, Wat een indrukwekkende reactie uit zo'n onverwachte hoek. Heel veel dank voor al uw woorden! Ik vind het prachtig te zien hoe wij allen een zijn in ons geloof. Of we nu 25 jaar zijn, 64 of zelfs 100. Ik wens u heel veel sterkte met uw chronische ziekte. Ik hoop en bid dat God u alle kracht zal geven, die u nodig hebt. Vele lieve groeten, Christine
Christine | 08:48 | 27-02-2011
Dag Christine,
Gisteren het artikel gelezen over jou en je gezin. Prachtig, mooi om te lezen en om te weten dat er ook jonge gezinnen zijn die proberen hun leven te leiden zoals Gods het graag wil.
Wat herkenbaar je artikel op deze website, Martha of Maria.Wat zijn we vaak druk met van alles en nemen we te weinig tijd om even bij God op bezoek te gaan. En daarmee bedoel ik niet de Eucharistievieringen, die zijn voor mij zo belangrijk, dat wil ik niet missen.
Maar juist in de tijd van alle dag om te proberen even God te zoeken. Nu zal dat in een jong gezin wat moeilijker gaan, maar in mijn situatie, 64 jaar jaar chronisch ziek en heel veel thuis, zou het toch iedere dag moeten kunnen. Er is meer dan de dankgebeden van elke dag en de voorbeden voor je medemens. Ik blijf het proberen, elke dag opnieuw. Leg overal veel gebedenboeken en boekjes zodat ik er steeds opnieuw aan herinnert wordt. Het mooiste is toch om dit steeds te doen vanuit het luisteren naar Jezus. Stil te zijn bij God.
Ik wens je een heel mooie tijd toe, met man, kinderen en je columns. Ik zal je zeker blijven volgen. Een hartelijke groet, Johanne
Johanne | 12:21 | 15-02-2011
1