Van de hoofdredacteur: scheiding en schande
Met nog twee moeders sta ik langs de lijn van het voetbalveld. Onze dochters pakken hun tegenstanders in: zes-nul in de eerste helft. Ja, ja, de tijden zijn veranderd, moeders langs de lijn en meiden in het veld. Ook de gesprekken lopen anders dan onder toejuichende vaders, stel ik me zo voor.Ineens gaat het over de stukgelopen relaties van de twee medemoeders. Een is in de steek gelaten door haar man, net nadat ze voor zijn werk geëmigreerd waren naar een ver land. Daar zat ze dan met drie kids, terwijl hij er met een jongere vrouw vandoor was. Bij de ander liep de relatie anders dan gehoopt en na de komst van een kleintje ging het bergafwaarts. Hij had misschien wel helemaal geen kinderen gewild, bedacht hij toen. Voor allebei is het eind van het liedje dat ze er grotendeels alleen voor staan. Met alles: inkomen, zorgen, opvoeden, keuzes maken enzovoort.
Leuke vrouwen, prachtige kinderen. Moeizame levens. Scheiden is volop geaccepteerd in onze maatschappij, maar soms vraag ik me af of de remmende schande die er vroeger omheen hing niet beter was. Het is ronduit schandelijk hoe egoïstisch sommige mensen weglopen uit een relatie en partner en kinderen met de brokken laten zitten. Zou die schande niet meer gevoeld mogen worden?
Dat het in een huwelijk niet altijd over rozen gaat, is duidelijk. Maar scheiden zou een uiterste noodoplossing moeten zijn en dat is het vaak niet meer. Werken aan je huwelijk helpt. Als je dat een impuls wilt geven, zijn daar manieren voor bijvoorbeeld met Marriage Course of Marriage Encounter.
Anna Kruse