Christine: Vrienden
Ik heb vrienden in alle soorten en maten; mannen, vrouwen, grote, kleine, lieve en ook hele felle. Ik heb vrienden die al een leven lang mee gaan: Jip-en-Janneke-vriendschappen die niet kapot te krijgen zijn. Er zijn ook vriendschappen die ik later in mijn leven opdeed. Tijdens mijn studentenleven of tijdens het werk. Ik heb vrienden die ik vaak spreek en zie.Vrienden die heel dicht bij me in het leven staan en iedere stap samen met mij zetten. Maar er zijn ook vrienden die ik maanden of zelfs jaren niet spreek. Toch kunnen dat de beste vrienden zijn. Het zijn van die vrienden die ineens opbellen, waar je na jaren mee afspreekt en met wie je niet alle verstreken tijd hoeft in te halen, maar bij wie het net is of je ze gisteren nog sprak. Je gaat als het ware gewoon verder waar je gebleven was.
Want noch de vorm, noch de frequentie waarmee je elkaar spreekt, zegt iets over de band die je met iemand kunt hebben. Ik realiseerde mij dat het eigenlijk ook zo is met God. God kan de beste vriend zijn ook al spreek je Hem tijden niet. Je kunt bij Hem altijd weer opnieuw beginnen. En dan hoef je niet jarenlange informatie met Hem in te halen en Hem van alles op de hoogte te stellen. Nee. Je gaat gewoon verder waar je gebleven was zoals met je allerbeste vriend!
Christine