Joanne: geloofsmysterie
Zaterdagavond ben ik met Bart meegegaan naar een WoCo waarin hij moest voorgaan. Voor degenen die nu denken aan Aziatische toko’s of andere exotische uitgaansgelegenheden: WoCo is onze (misschien wel wat oneerbiedige) afkorting van Woord- en Communieviering. Dat wil zeggen een viering waarbij er geen priester is om er een echte Mis van te maken door de consecratie van brood en wijn.Poeh, al schrijvend besef ik dat een katholieke viering bol staat van voor buitenstaanders vast onbegrijpelijke taal. De consecratie is het moment waarop brood en wijn in het lichaam en bloed van Christus veranderen. Alleen priesters mogen dit doen. Nu weet ik dat sommige mensen smalend zullen lachen als ze dit lezen, waaronder ook vele katholieken.
Toen Bart op een avond voor ouders van Eerste Communicantjes over de consecratie vertelde, waren er veel bij die hier echt niet in konden geloven. ‘Verandering van brood en wijn in vlees en bloed is wetenschappelijk volstrekt onmogelijk’, zei iemand. Pas toen Bart vertelde dat je niet alles wetenschappelijk hoeft te kunnen verklaren, maar dat juist in dit soort geloofskwesties het woord ‘mysterie’ van toepassing is, kwam er iets van begrip bij sommige ouders.
‘Het was eerder een soort opluchting’, zegt Bart. ‘Als mensen alleen maar kunnen geloven in wat wetenschappelijk toetsbaar is, wordt de drempel wel heel hoog. Het geeft vrijheid als je niet per se alles hoeft te snappen.’ Toch blijft er nog eindeloos veel uit te leggen en te vertalen ook voor katholieke ouders. De ouder die wetenschappelijke eisen stelde, zei aan het eind van de avond dat veel informatie volstrekt nieuw voor hem was. ‘Dit staat ook allemaal in de catechismus’, reageerde Bart. ‘De catechismus? Wat is dat?’