Joanne: De stem van Jezus
Pasen is weer voorbij. Altijd een drukke tijd waarin veel van Bart wordt gevraagd. Maar het was mooi, we hebben genoten van de feestelijkheden en in het bijzonder ook van de sobere Goede Vrijdagviering. Dit keer was ook onze kleine Berend daar diep door geraakt. En dat kwam omdat zijn eigen papa Bart de rol van verteller had bij de lezing van het evangelie.
Van te voren hadden we dit besproken en ik had gezegd dat Bart nou eens net zo zou moeten lezen als hij thuis voor onze kinderen doet. Hij kan namelijk door intonatie en stemmetjes heel treffend een kinderverhaal tot leven brengen. ‘Doe het nou maar gewoon. Je leest zó voor alsof het alleen voor Berend is,’ drong ik aan toen hij me twijfelend aankeek.
Maar op Goede Vrijdag trok hij de stoute schoenen aan en hij las de tekst op zo’n manier dat je de gebeurtenissen voor je oog zag voltrekken. Onze zesjarige zoon, bij uitzondering mee op dit tijdstip, luisterde ademloos net als alle andere aanwezigen. Helemaal omdat de pastoor, die de stem van Jezus vertolkte, van lieverlee ook steeds meer op ging in zijn rol.
Wij, de kerkgangers waren het volk, Pilatus, de apostelen. De stem van diegenen die Jezus afvallen. Het komt bij mij altijd heftig binnen als we in koor moeten lezen: ‘Kruisig hem, kruisig hem’.
Het is een prachtige, eeuwenoude manier om het evangelie te brengen. In dit rollenspel kan niemand zich onttrekken aan het lijdensverhaal. Een preek was na de evangelielezing overbodig vond onze pastoor. Ook hij was merkbaar geraakt als en door de stem van Jezus.
Joanne