Joanne: Halve waarheid...
Ik ben eens even aan het googlen geweest en heb ontdekt dat in ieder geval een paar flessen wijn in de oude kelderkluis behoorlijk wat geld waard zijn. Niet dat je er schatrijk van wordt, maar toch verwacht ik dat het bedrag tot honderden euro’s kan oplopen. In een parochieverband waar altijd geld te kort is, is dat natuurlijk niet te versmaden.Ik ben gaan internetten toen ik afgelopen week onze bestuursvoorzitter na afloop van een vergadering al weer in de keukenlaatjes zag rommelen. Dit keer was ik niet verbluft maar alert. Ik vroeg kordaat: ‘Zoekt u iets?’ ‘Hij keek me doordringend aan van achter zijn kleine ronde brillenglaasjes. ‘Ja, ik zoek iets’. Het klonk twijfelend.
‘Misschien kan ik helpen?’, moedigde ik aan. ‘Ik ben op zoek naar een oude sleutel van, van… Een oude sleutel, ja.’ Ik merkte heel goed de aarzeling. Hij wist van de kluis maar wilde die kennis duidelijk niet met mij delen. Nu ben ik niet iemand die gauw liegt, ik kan het ook heel slecht want ik word altijd meteen knalrood tot onder mijn haar. Toch heb ik hem niet gezegd dat de sleutel die hij hoogstwaarschijnlijk zoekt veilig aan mijn sleutelbos hangt.
Die wijn, wat wil hij daar mee doen? Dat geld, gaat hij dat voor zichzelf opstrijken? Ik weet het natuurlijk niet en ik zou beter de verantwoordelijkheid voor deze kwestie aan hem laten, maar ik vertrouw hem niet. Dat stiekeme gezoek, die meestal minachtende houding. Ik heb zo rustig mogelijk gezegd dat ik naar een oude sleutel zou uitkijken. Daar leek hij tevreden mee. Nu heb ik in ieder geval weer iets te biechten als het er op aan komt. Is het geen regelrechte leugen, dan toch een halve waarheid.
Joanne.