Wereldjongerendagen kunnen ook jouw leven veranderen

De Wereldjongerendagen (WJD) 2011 in Madrid komen steeds dichterbij. Jongeren die in voorgaande jaren zijn geweest, getuigen vaak van een verandering in hun leven. Dit grootse en grootste katholieke jongerenevenement beschikt over alle ingrediënten om jonge mensen van koers te laten veranderen.

Het zien en ontmoeten en samen de Eucharistie vieren met duizenden leeftijdsgenoten laat niemand onberoerd. Dit wetend worden er speciale roepingenreizen georganiseerd gerelateerd aan de WJD, waarbij deelnemers specifiek kunnen nadenken over wat God in hun leven wil doen. Dit gebeurt soms voorafgaand aan de WJD, maar ook tijdens en na afloop.

Bij een roeping hoeft het niet per se te gaan om een leven als religieuze of priester. Ook jij kunt God vragen naar zijn Wil voor jouw leven. Zie ook de vijf tips die speciaal bedoeld zijn te helpen bij het ontdekken wat God van je vraagt. Ter inspiratie het volgende getuigenis:

Een jongeman die besloot naar de Wereldjongerendagen te gaan, vertelt hoe zijn leven daardoor blijvend is veranderd. Op het gebied van relatiekeuze gooide hij het roer helemaal om. Zijn verhaal laat zien dat het voor God nooit te laat is. Net als Max (34 jaar) kan iedereen een nieuwe start maken. Hieronder zijn verhaal.

Je woonde samen voordat je naar de WJD ging, waarom?

Eigenlijk heb ik deze keus niet bewust gemaakt. Iedereen deed het. Bovendien wilde ik dolgraag een vriendin. Ik richtte mij alleen op het hebben van een relatie. Eigenlijk dacht ik – en ik weet dat meer jongens zo denken – dat ik op die manier meer een ‘echte man’ zou zijn. Dus ik wilde zo snel mogelijk van mijn maagdelijkheid af, anders was je toch wel een watje. Dat was voor mij belangrijker dan de kwaliteit van mijn relatie.

Zo ben ik er langzamerhand ingerold. In het begin was het ook wel leuk: het ‘huisje-boompje-beestje’-effect. Maar dat hield al snel op. Ik begon me ongelukkig te voelen. Niet eens zozeer over de relatie met mijn vriendin, maar het was een dieper verdriet. Het overschaduwde mijn hele leven. God had daarin eigenlijk geen plaats meer. Toen ben ik goed gaan nadenken en dacht: ‘Ik wil voor of tegen Hem kiezen en me daar aan houden’. Ik ben naar de Wereldjongerendagen in Parijs gegaan in 1997. Daar kwamen miljoenen jongeren uit heel Europa samen met de vorige (inmiddels zalige) paus Johannes Paulus II.

Hoe was dat?

God heeft mij daar een spiegel voorgehouden. Ik voelde een diepe leegte en werd erg emotioneel. Maar Jezus heeft mij de rest van deze dagen vervuld met zijn Genade. Ik voelde me als een zoon die was weggelopen van zijn vader, maar weer thuis was.

Daarna ging je terug naar Nederland en naar je vriendin. Wat vond zij?

Aan de reactie van mijn vriendin kon ik zien dat ik was veranderd. Zij begreep absoluut niet wat er met mij gebeurd was. Ik kon mijn ervaring niet met haar delen. Al snel kwam ik erachter dat ik niet meer verder kon met deze relatie. Ik heb de relatie beëindigd en dat heeft haar veel pijn gedaan. We hadden namelijk het intiemste al gedeeld. Dat geeft toch een bepaalde verbintenis die verscheurd is. Later realiseerde ik me dat pas.

Na dit alles besloot ik het wat rustiger aan te doen. Het verlangen om mijn leven met iemand te ‘delen’ bleef. Ik wist wel dat ik het deze keer anders ging aanpakken. Ik ontmoette mijn huidige vrouw. We namen samen het besluit om te wachten met gemeenschap totdat we getrouwd waren.

Hoe verliep deze nieuwe relatie?

De relatie was van begin af aan anders. Ook door ‘het wachten’ werden we erop gericht om op andere manieren onze liefde te tonen. Ik leerde om mijn vrouw niet als een object te zien voor mijn bevrediging. Doordat we niet met elkaar naar bed gingen waren we allebei eigenlijk ook vrijer: we konden duidelijker en onafhankelijker kiezen of we met elkaar door wilden gaan of niet.

Is ‘wachten met seksuele relaties’ eigenlijk wel te doen als je écht veel voor elkaar voelt?

Het is me gelukt, maar natuurlijk was het soms ook moeilijk. We waren ontzettend verliefd en de lichamelijke aantrekkingskracht was er zeker! Wij verschilden echt niet van niet-gelovige stellen. Mijn vrouw hielp mij op het juiste moment wanneer we even moesten ‘afkoelen’! Ik had dat nodig, want voor mij was het extra moeilijk omdat ik al ooit zover was gegaan.

We hebben onze verkeringstijd met heel veel vreugde beleefd. Toen we wisten dat we met elkaar wilden trouwen hebben we ons daarop gericht. Het gaf me een ontzettend gaaf gevoel dat het gelukt was. Onze bruiloft en de ‘wittebroodsweken’ waren een spetterend mooie tijd!

Heeft je samenwoonrelatie uit het verleden een effect op je huwelijk nu?

Mijn vrouw vond het niet leuk dat ik had samengewoond. Zij had haar maagdelijkheid bewaard voor haar toekomstige man en dat was ik. Ik voelde me schuldig. Op een dag heb ik haar om vergeving gevraagd en die heeft zij mij geschonken. Ook heb ik het sacrament van boete en verzoening ontvangen en de vergeving en genezing van God ervaren. Het sacrament van boete en verzoening ontvang je van een katholiek priester. Hij mag –namens Jezus – verkeerde stappen in je leven (zonden) waarover je spijt hebt vergeven. Wat je ook gedaan hebt en wat er ook gebeurd is. Voor God is geen zonde te groot.

Op die manier heb ik deze geschiedenis uit mijn leven kunnen afsluiten. Toen ik trouwde had ik het gevoel dat ik toch eigenlijk als maagd het huwelijk inging. Inmiddels zijn we bijna tien jaar getrouwd en we verwachten ons derde kindje. Ik vind dat ik als mens en juist ook als man echt gegroeid ben door het gelukkig maken van mijn vrouw en het nemen van verantwoordelijkheid voor ons gezin.

Vaak denk ik dat ik blij ben dat wij de verkeringstijd zo hebben beleefd. Dit heeft een fundament in onze relatie gelegd waarop we dagelijks kunnen terugvallen. Het geeft mij een gerust gevoel dat onze liefde niet gebaseerd is op een gevoel maar op een dagelijkse keuze.

Om privacy redenen is de naam van de geïnterviewde gefingeerd. Het interview is echter authentiek en eerder gepubliceerd in een Jongerenmagazine van de bisdommen Roermond en Den Bosch, het is geschreven door Brechje Loenen van de afdeling Huwelijk en Gezin, bisdom Den Bosch

 

Ga ook!

Heb je ook belangstelling voor de Wereldjongerendagen van 16 tot 21 augustus 2011 in Madrid? Kijk dan op de volgende sites:

www.jongkatholiek.nl voor alle reizen van bisdommen en organisaties naar de WJD vanuit Nederland, met informatie over voorbereidende activiteiten, het programma, fondswervingsactiviteiten en nog veel meer. Nu ook met informatie over de last-minute reis naar WJD!

www.ijd.be vind je de routes die door elk Belgisch bisdom afzonderlijk worden georganiseerd. Je hoeft niet per se tot een bepaald bisdom te behoren om je bij een programma te kunnen aansluiten.

www.wereldjongerendagen2011.be voor informatie over de Emmanuel-route van 11 tot 15 augustus naar de WJD. Op 11 augustus vertrekt een bus vanuit Gent naar Paray-le-Monial: daar heeft een internationaal forum plaats (11-15 augustus). Vandaaruit gaat de Emmanuel-route, met een halte in Lourdes (15 augustus), naar Madrid voor de WJD (16-21 augustus).

www.jongrk.nl Savezone voor jongeren op internet.



Reacties

er zijn nog geen reacties

Reageren

Naam:

Bericht:


Code:

Poll
Een groot gezin is een bijbelse opdracht die we negeren. Gelovigen moeten grote gezinnen stichten.
Eens, die opdracht staat nog steeds. Gelovigen moeten zich niet laten beïnvloeden door wereldse opvattingen over het gezin.
Die opdracht gold voor het begin der tijden. Nu zijn er meer dan genoeg mensen op de wereld. Een klein gezin is ook goed.
Een groot gezin is in deze tijd asociaal. Gelovigen moeten voorop gaan in een bewuste omgang met de aarde!
Elk kind is altijd, ongeacht de grootte van het gezin, een zegen van God.


96 stemmen
Bekijk resultaten   |   archief
Twitter
volg ons nu ook op twitter

@InspiratieMag