Joanne's Blog - Sleutels
Met een blij en tevreden gevoel kwam ik gisteren thuis van mijn werk. Een klant had een enorme bos bloemen laten brengen met een kaartje in een envelopje eraan. Eerst was er volop verwarring: ‘hé, we krijgen bloemen, van wie? Waarom? Is er iets te vieren?Al gauw stond iedereen bij de receptie terwijl de receptioniste tergend traag het envelopje openmaakte om het verklarende kaartje te kunnen lezen. ‘Voor Joanne, top dat je het hebt gehaald.’ Ik voelde me kleuren tot onder mijn haarwortels, maar werd ook heel blij van binnen. Het was van een klant die in heel korte tijd iets moest hebben en het was me gelukt, en goed ook.’ Zo’n duidelijk blijk van waardering krijg je niet vaak. Van collega’s kreeg ik schouderklopjes maar uit mijn ooghoeken ving ik ook de zuinige blik van mijn chef. ‘Dankzij teamwork, zullen we maar denken’, zei hij en dat was totaal niet waar want ik had het helemaal zelf moeten doen. Dus ik nam mijn bloemen lekker mee naar huis om er lang van te kunnen genieten. Omdat ik geen vaas had die groot genoeg was, zocht ik er een in de pastoriekeuken. Achter in een kastje stond een ouderwets model dat wèl mooi zou kleuren bij mijn bloemen. Op de bodem lag een sleutel die ik maar even in het vensterbankje neerlegde. Maar vanochtend trof het me ineens als een bliksemflits. Die sleutel. Waar was die van? Misschien was dit de sleutel naar de oplossing van het voorzittersmysterie...